Fetteh met een marokkaanse kruidenjasje




Tijd gaat snel, we haasten ons de hele dag (voor wat?) en iedereen is altijd druk.
Was een burnout vroeger iets voor de ouderen, tegenwoordig hebben 25jarigen er al last van. Ook in de keuken gaat het om snel, sneller, snelst. Hoe vaak hoor ik om mij heen dat mensen 'snel iets gaan koken of eten'.
Ik vind dit zo jammer maar doe er zelf ook aan mee. Mezelf dwingend probeer ik toch meer tijd te nemen voor mezelf en voor de keuken. Gewoon omdat het kan en het veel voordelen heeft.  Soms heeft voedsel tijd nodig om beter of lekkerder te worden. En dat is wat ook Es bedacht, Es host deze maand het foodblogevent en bedacht daarom als thema 'fermentatie'.
En toen botste ik tegen mijn eigen drukke schema aan, hoe graag wilde ik iets maken met enkele gefermenteerde geheimen uit de Arabische of Marokkaanse keuken... maar daarvoor had ik tijd nodig, soms wel erg veel tijd!

Geduld is een schone maar ook een zeer moeilijke zaak .
Neem bijvoorbeeld yoghurt, dat moet fermenteren om te worden zoals het is. Het is in principe best wel makkelijk om zelf te maken met verse volle melk, warmte en een paar eetlepels yoghurt. Maar in de wachttijd tijd kun je ook yoghurt kopen, ermee koken, eten, opruimen, slapen, opnieuw yoghurt eten, gaan werken und so weiter.

Daarom gaan we maar koken met yoghurt.
Fetteh is een gerecht uit het midden-oosten dat vaak bestaat uit knapperig brood, een tussenlaag naar keuze zoals gehakt, aubergine of kikkererwten en dan overgoten met een yoghurtlaag en versierd met pijnboompitten en gesmolten boter. Grappige is dat dit gerecht vaak als ontbijt (ja echt) geserveerd wordt, als je hebt over tijd maken voor het eten! Ik besloot de kikkererwten eens een Marokkaans kruidenjasje te geven en in plaats van de bekende pijnboompitten gebakken amandelen te gebruiken.

Foodblogswap: Over moestuinieren en een worteltaart




* ach meisje, je bent net te laat alles zit vol. Maar meisje, ik ga je op de wachtlijst zetten. Ja heel jammer inderdaad, ze zijn populair en wij zitten natuurlijk prachtig gelegen. Je weet toch waar het is meisje? Daar bij de vijver, dus water volop, lekker alsof je op het echte echte platteland zit.ja haha, tis allemaal al platteland hier haha.  Met ongeveer 70 zitten we daar, echt gezellig. Ooh en we zijn goedkoop, ja ik zet je wel op de wachtlijst. Misschien heb je geluk en stopt iemand binnenkort. En er zijn wat oude kerels, dus ja je weet maar nooit. Wat haha, nee ik zal je dan niet aangeven als verdachte haha. Ja natuurlijk, wat is je naam.. wablief? Ooh ja zo ja ja okeeh, zo spreek ik dat goed uit? Mooi dan... Je klinkt als een jong meisje, in de 20.. noh gezellig toch, ja ik zet je op de wachtlijst meteen. Steeds meer jonge mensen willen er 1. Neenoh, ik heb je erop staan. En kom een keer langs, ja als het wat mooier weer is. tuurlijk ben je welkom, gezellig toch. Inderdaad, als het wat warmer wordt, ja dan zit je bij ons goed, zo met frisse lucht en het water, ja is wel mooi bij ons. Maar inderdaad dan.. ja, ik heb je op de lijst gezet. Dan jammer meisje, maar okee ja. Aju dan ,ja dankjewel jij ook een fijne dag.*
- en dit natuurlijk met een heerlijk oertwentsaccent-

ALLE VOLKSTUINEN ZITTEN VOL!!!
ALLEMAAAAAAAAAAL
En in  mijn dorp hebben we echt zo rond de 200tuintjes!
Vorig jaar had ik al aan 1 vereniging gevraagd of er plek was en nee helaas.  Dus toen ik laatst bij onze tuincentrum rondliep en een advertentie zag hangen voor tuintjes van 100m2 werd ik blij, meer dan blij! Elke meter had ik al volgeplant, in gedachten, voor dat ik thuis aankwam. En toen gaf meneer (wat een schat hé) aan dat ik net te laat was. Net te laat. En bij de rest sta ik nu ook op een wachtlijst.

teleurgesteld...
Ja, mijn bessenstruik moet dus maar gewoon hier in de tuin en die rabarberstekjes die ik nog ga krijgen die moet ik maar ook hier planten. Onkruid wieden bij mijn seizoensbijbaan waar ik ondertussen erg veel geleerd heb over (ecologisch) moestuinieren en waar ik elk jaar weer met zakken vol groenten thuis kom, dat zal mij dit jaar wel helpen doorkomen. Nu heb ik ook troost gevonden bij Marleen. Ja Marleen is mijn nieuwe vriendinnetje. Haar blog dan vooral. Want die blog, daar mag ik wat van uitproberen voor de #foodblogswap. Een initiatief van Wendy van foodiemoods . Het doel van deze swap is dat verschillende foodbloggers eens een recept uitproberen van een foodblogcollega. Erg leuk en natuurlijk waren er heel wat mensen enthousiast! Ik ben gekoppeld aan Marleen van http://romeen.nl/tuinlog/ . Een blog vol met ideeën en inspiratie voor iedereen, maar vooral voor hen die van (moes)tuinieren houden. Ik ben tenminste verliefd, zo verliefd dat ik dus al een pak  droge erwten heb gekocht en alleen insiders weten wat ik daar mee ga doen.

Waar het omgaat, een recept uitzoeken was moeilijker dan gedacht. Want ik zag verschillende lekkernijen die ik wilde maken, maar die ik uit respect voor de gedachte achter de blog toch echt wel wou maken wanneer de producten in het seizoen zijn of met zelf geoogste producten. Zo weet ik dat ik in de zomer de tuinbonendip ga maken en dat ik met erwtenscheuten aan de slag ga en dat ik toch even in de tuin moet zoeken of er nog wel aardperen ergens verstopt zitten. Voor nu iets anders, ik moest afgelopen weekend namelijk iets bakken en dat werd deze worteltaart. Een recept die Marleen weer heeft van Ottolenghi, een meneer waar ik absoluut fan van ben! Ik was tamelijk verbaasd dat ik geen worteltaartrecept heb geplaatst. Ik maak best wel vaak worteltaarten, mijn halve vakantie in Marokko heb ik worteltaarten gebakken (een lichte variant met kokos&sinaasappel, die recept zal ik ook nog eens plaatsen). Een primeur dus vandaag, de 1ste foodblogswap en de 1ste worteltaart.

Oohja,
bij wortels denk ik aan konijnen, hazen, Pasen, eieren, voorjaar.... en natuurlijk lente.
Is het al duidelijk dat ik de lente wil???

En wie kookte er iets van mijn blog? Check Inmyredkitchen zij maakte dit.

Stoofschotel met vis en groenten.


 
Je hoort de harde wind.
Je ziet een prachtige blauwe hemel.
De vogels fluiten
Je lichaam wil lente.
Jij wil lente.
Lente wil nog niet.
Nog even wachten dus?
 
Niet in de keuken, in mijn keuken is het al lente.
De narcissen bewijzen het.
En deze vis ook.
 
 

Dit is natuurlijk een before foto ;)


Niet zo'n hollandse bloemkool.



Onze eerste poging jaren geleden om 'hollands' te koken was geen succes. Jus uit een pakje, gekookte aardappelen, gekookte bloemkool en een stuk kip. Néé, dat was niet wat wij hadden verwacht. Absoluut niet.
Met ketchup en mayonaise ging het al een stuk beter.

Toch bleef die nieuwsgierigheid hangen naar de traditionele Hollandse pot van groenten, vlees en aardappelen. Vind je het gek als je op school je medeleerlingen enthousiast hoorde zeggen dat zij kip met appelmoes en doperwtjes gingen eten of een gehaktbal met aardappelen en sperziebonen. En dan had je de reclames en programma's op tv ook nog. Hoewel wij de aardappelen,vlees en groente combinatie ondertussen wekelijks wel op tafel hebben maar dan met allerlei kruiden, sauzen en kookmethoden is het nooit echt Hollands.

Ja, de Hollandse keuken is er één die ik nog echt goed wil leren ontdekken. Maar met een beetje fusion kom ik de tijd nu wel door. Neem nu bijvoorbeeld deze bloemkool, door het idee te gebruiken om jus te maken uit het vet waar je je kip in hebt gebakken en die jus weer te gebruiken voor je bloemkool krijg je een combinatie van bloemkool in jus en bloemkool in een charmillasaus. Serveren met salade en aardappelen of zoals wij vaker doen met brood.


Ghriba: griesmeel en kokos




Een midden weg gevonden tussen de griesmeel griba en de kokosgriba was erg moeilijk. Een aantal recepten waren het net niet helemaal, er zat teveel griesmeel in of teveel kokos of teveel eieren en ga zo maar door. Ik weet dat smaken verschillen maar soms probeer ik gewoon logisch na te denken. Als ik griesmeel-kokos ghriba wil maken dan wil ik beide terugzien in het recept toch? Na wat wikken en wegen en toch maar opnieuw proberen kwam ik tot de volgende verhoudingen.

Maar wees vrij te spelen in de griesmeel:kokos verhouding, zolang je het totaal maar niet uit het oog verliest. En zolang je absoluut niet vergeet dat citroen&jam essentieel zijn.


Vogeltongetjes (riso/orzo) soep: part 1




Ik had al eerder gesproken over vogeltongetjessoep* maar het recept voor de soep nog niet geplaatst. En dat terwijl ik de soep wel erg vaak maak.  Het is opzich een lichte soep maar heeft 'beet' om je maag te vullen en daardoor ideaal voor de lunch of 'lichte diner'.  Daarnaast stop ik er zelf altijd veel kruiden in vooral wanneer ik mij ziekjes voel en een eventuele griep of verkoudheid wil voorkomen.  Deze kruiden zijn niet allemaal te koop of te vinden in Nederland,  om eerlijk gte zijn: ik ken de de Nederlandse namen van sommige niet eens. Daarom heb ik nu gekozen voor kruiden die redelijk makkelijk te vinden zijn of voor kruidenmengsel waarvan ik stiekem verwacht dat de meeste mensen die wel in huis hebben.

Kortom een makkelijke soep met vele varianten, daarom ook ‘part 1’  in de titel aangezien er nog andere vogeltongetjessoep recepten in de planning staan.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...