Krachel/Krisslat: Zoete geurige broodjes

Besmeer met roomkaas & kweepeer moes/jam

Krachel of krisslat of krwasa zijn populaire zoete geurige broodjes uit Marokko. Broodjes die men vooral zelf bakt naar eigen recept. Gelukkig hebben krachel wel bekende kenmerken. Krachel worden bijvoorbeeld vaak gemaakt met anijszaad, venkelzaad of sesamzaad. Vaak worden de broodjes gekneed met melk en bevat het deeg boter of olie en/of eieren. Tenslotte wordt er vaak oranjebloesemwater toegevoegd. De hoeveelheden en extra smaakmakers zijn wel afhankelijk van diegene die ze bakt.  De broodjes worden gewoon zo gegeten maar ook vaak besmeerd met roomboter, jam, honing of verse kaas. Gegeten bij de thee, ontbijt of tussendoortje en ook leuk bij een high thea.

Voor nu een versie die ik wel eens maak, uit dit recept haal je met gemak 18 kleine broodjes.

ps. ik doe met dit recept ook mee met de  wedstrijd van fabulousfoodfan. Vind je brood bakken leuk of heb je een leuk recept.. doe dan mee!


Tajine: Kip&kweepeer


 
Het foodblogevent van deze maand wordt gehost door Levine van 'Uit de keuken van Levine'. Na heel wat zoete foodblogevents besloot zij om kip de hoofdrol te laten spelen deze maand. Levine vroeg ons om creatief te zijn met kip en eerlijk gezegd vond ik dat moeilijker dan gedacht.

Kip is iets dat we vaak eten hier thuis maar ik wou toch iets speciaals hebben en dat ook nog eens past bij mijn doelen van dit jaar. Bladerend door oude foto’s&recepten en nieuwe recepten besloot ik een oude succesrecept voor een lekkere kip stoofgerecht opnieuw uit wou testen. Toen ik kweeperen tegenkwam op de markt was het al snel 1+1.
 

Pruimen bonbons




Een pruim als bonbon mét een eetbare pit! Een leuke verassing, daarnaast gaan pruimen&chocolade heel goed samen. Probeer het eens uit.



çikolata sevgili




Deze cake is een traditie bij ons thuis. Jaren hebben we van dit recept genoten dankzij oude buren van mij en die hadden het recept weer van een turkse vriendin. En dat is waar het verhaal zo leuk wordt. Die turkse vriendin van mijn oude buren had het recept van haar moeder en die weer van haar moeder, de oma vertelde haar dochters&kleindochters dat een vrouw naast haar man nog één geliefde moest hebben... en dat was chocolade. Want chocolade laat je nooit in de steek. De naam zou daarom ook ‘chocolade geliefde’ betekenen.
 
Gelijk heeft haar oma aangezien de cake bij mij erg geliefd is. 

Terugblik 1




Ik zag deze tag op enkele engelse websites en vond het een ontzettend leuk idee. Naarmate je meer recepten hebt op je blog, des te vaker bepaalde recepten verdwalen tussen de rest van de recepten. Daarom dus elke maand even 5 oude verstopte recepten, geselecteerd door 'moi'.


Voor januari:

Kip/kalkoen burgers met een Grieks tintje
Pilav met tuinbonen en rozijnen
Aardappelroom potjes
1pansgerecht met prei en rijst
Een witte, witte bonen stoof



Streetfood: gekookte kikkererwten



Kikkererwten of andere peulvruchten als fastfood, klinkt gek hier in Nederland. In de Arabische/mediterrane wereld is het best wel gewoon bijna elk land heeft wel een straathap die bestaat uit één van de vele peulvruchten. Van peulvruchten puree’s, rijstgerecht met peulvruchten tot de bekende falafel. 

Zoet rijstgerecht.


Als ik iets wil maken, gestoofd vlees of een stoofschotel of kebab maak ik vaak dit rijstgerecht ernaast. Makkelijk, overal wel bij te eten maar ook lekker om gewoon zo uit een bordje te eten als soort van zoet nagerecht. Ik zelf ben er gek op vooral als ik er een stoofgerecht naast heb (denk aan suddervlees) en ik het kan mengen.

Olijvenmix



Winter of  zomer mij maak je het hele jaar blij met een olijvenmix.
En die kun je met gemak thuis maken. Hieronder een voorbeeld


Iets notigs maar toch bessig: part2


Ik was het helemaal vergeten.

Serieus.

Tot de dag vóóóór dat ik weer naar Nederland zou vertrekken. Samen met me neef wou ik nog even de markten bezoeken in Agadir. Tijdens het snuffelen in Souk elahad, kijken kijken niet kopen (aangezien ik al aan me max. aantal kilo's qua bagage zat kon ik helaas niks meer kopen) zag ik vanuit mijn ooghoeken opeens 'Nerprun' staan.

Niet echt een woord dat je aandacht trekt, maar als ik jullie vertel op welk product het stond dan zullen jullie mijn blijheid begrijpen!

Vorig jaar vroeg ik of iemand wist wat deze notige bessen waren:



Nerprun dus, volgens de verkopers. En dan denk je dat ik het nu wel zou weten? Nou nee, ik zit al sinds ik terug ben fanatiek te googelen en nog steeds is het niet helemaal duidelijk.  Op internet vind je verschillende Latijnse namen zoals Rhamnus Alternus L. of Rhamnus Cathartica. Maar dan vind je een website waarin je duidelijk kan zien dat een 'rhamnus Alternus' wel 8 synoniemnamen heeft. Volgens een andere website is de Engels naam 'buckthorne' en wordt er olie van gemaakt, maar volgens weer een andere website is de 'buckthorn' een rode bes die uiteindelijk zwart wordt. En via google kwam ik deze foto tegen, lijkt er belachelijk veel op alleen kan er op de site zelf niks meer over vinden, voor zover ik dan Pools kan. Het enige wat ik zeker weet is dat de struik uit de 'Rhamnaceae-familie' komt, de wegedoornfamilie, en dat deze familie groot is. De bessen van deze struiken behoren tot de steenvruchten, wat inhoudt dat ze op bessen lijken maar alleen de buitenste laag is vlezig/sappig, het binnenste is hard met meestal 1 zaad.... exact wat ik zoek! Maar blijkbaar heeft die familie verre familieleden die elkaar niet kennen.
 
Nu is mijn koppigheid een erfelijk trekje en ontzettend hardnekkig. Dus ja, ik blijf doorzoeken. Volgend jaar waarschijnlijk weer een update!



bron:
Wikipedia
Soortenbank.nl
theplantlist.org


Pastissets De Cabello De Angel: Koekjes gevuld met pompoencompote


 Eigen oogst en oogst van kennissen hebben ervoor gezorgd dat wij veel pompoen in huis hebben. Je kan er natuurlijk heel wat lekkers meemaken en dat is ook niet het probleem. Wat mij juist altijd leuk lijkt is om eens iets te proberen dat me op het 1ste gezicht erg raar lijkt.  En als je dan veel pompoen in huis hebt dan gaat dat altijd net iets sneller en makkelijker. Daarom vandaag deze koekjes, verbazingwekkend lekker, zoet en kruidig.
    Het verwerken van pompoen tot jam is blijkbaar een Spaanse delicatesse waar ik na het lezen van het recept pas achter kwam. 'Cabello De Angel' kunnen we vertalen tot 'Engelenhaar' en zou oorspronkelijk uit Mallorca komen verspreid in Spanje. Meestal wordt het gemaakt van een witte pompoensoort genaamd 'Siam pompoen', via deze link kan je de wat traditionelere bereiding zien.  Deze pompoen staat erom bekend dat het vruchtvlees  in draden uit elkaar valt na het koken, inderdaad lijkend op engelenhaar.  Allereerst in water gekookt en vervolgens verder in een siroop met kaneel en citroen tot jam gekookt. Mij heeft het ontzettend geïnspireerd, je kan er namelijk van alles mee doen of gewoon als jam/marmelade gebruiken. Voor nu een recept van Merijn&Nadia uit hun kookboek Bismillah Arabia. Koekjes gevuld met pompoencompote met anijs als smaakmaker. Ik vond het zelf iets te zoet, dit omdat de pompoen al redelijk zoet is van zichzelf. Daarnaast heb ik ze zowel met anijszaad als men venkelzaad uitgeprobeerd, beide erg lekker, op de foto zie je de venkelzaad variant.

Iskender met kipfilet



Ik hou van die gerechten die er als een chaos uitzien maar te lekker smaken.
Iskender kebab  is er zo'n één. Ik heb het wel eens in een Turks restaurant gehad maar ik vond het te zwaar en ik hou eigenlijk niet zo heel erg van kebabvlees. Dus besloot ik dat het ook anders kon, heb zitten nadenken aan wat ik nou lekker&leuk vind en uiteindelijk kwam ik uit op de combinatie kip, brood, yoghurt en paprikasaus. Je kan de hoeveelheden veranderen naar gelang je eigen smaak. Ik ben zelf gewoon gek op veel yoghurt. Thuis combineer ik dit gerecht vaak met andere gerechten waardoor deze hoeveelheid genoeg is voor 6 personen. Maar als hoofdgerecht is dit genoeg voor 2 à 3 personen.



356 eet & kook dagen in 2013


 


2013 alweer, wat gaat de tijd toch snel. 
 Wat wil ik in 2013? Waar sta ik in 2013?
 
 
Nouja gezond&gelukkig zijn natuurlijk en plezier hebben met het bloggen.

Nu zou het leuk zijn om wat goede voornemens te plaatsen die te maken hebben met deze blog of mezelf. Dat zou inderdaad wel leuk zijn, maar eerlijk is eerlijk ik weet het gewoon niet. Ik weet dat ik er het afgelopen halfjaar nauwelijks was en ja soms voelde ik me daar wel eens schuldig over maar zo is het leven nu eenmaal. Ik had gewoon geen tijd en soms geen zin om iets te plaatsen, vele half afgeschreven post staan nog steeds klaar maar als je er zelf niet tevreden over bent dan plaats je het niet. En als er meer dingen in je leven door elkaar heen lopen, ik noem een plattelandservaring, afstuderen, de nationale crisis, heimwee en een stevige verkoudheid dan zakt je blog op je prioriteitenlijst. Maar laten we  hier geen depressief stukje over maken want 2013 is nog maar net begonnen! Meer dan 356, okeeh 355 dagen waarin we toch wel zullen gaan eten! 

Om toch een idee te geven over 2013... meer Marokko en de Arabisch/Middellandse zee foodinvloedsgebied (wat een woord) op deze blog. Ik begin me steeds meer te interesseren in aparte gerechten, bereidingswijzen, regionale verschillen en kruiden uit Marokko en omstreken en ik doe er eeuwen over om een interessant stuk foodietekst in het Frans te lezen. Naast meer recepten wil ik meer achtergrondinformatie geven, vooral omdat ik hier zelf ontzettend in geïnteresseerd ben. Hoe ontstaan gerechten, waar komt je eten eigenlijk vandaan?

En misschien nog wel veel meer of minder want ach koken en eten kent geen voorwaarden of eisen. Iedereen mag en kan meedoen en iedereen is per geboorte meteen aangenomen.

Dus voor nu:

Maak er een smakelijk en gelukkig jaar van.


ps. Waarom gebruik ik en vele anderen het woord food? Klinkt dat nu zoveel mooier dan voedsel?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...