Borek van filodeeg met aardappelen en fetakaas.



Volgende week hebben we weer een lekker lang (paas) weekend. Met de familie wouden we gezellig gaan picknicken, als het zonnig gaat worden. Omdat we van thema's houden bedachten we dat 'Turkse hapjes' als thema leuk zou zijn. We zijn namelijk allemaal gek op Turks eten en dan vooral op allerlei Turkse deeghapjes. Deze borek maakte ik een keer toen ik baklavafilodeeg over had en heel wat feta zag liggen. Ik dacht, waarom niet daar een borek mee maken? Ik weet dat mensen aangeven dat je vooral yufka deeg moet gebruiken voor boreks maar mijn Turkse kennis is daar heel makkelijk in. Zij gaf aan dat filodeeg prima is! En dat je niet perse hele dikke Turkse yoghurt moest hebben, integendeel voor haar borek gebruikte zij volle Hollandse yoghurt.

Achja, 'receptenregels' zijn niet altijd aan mij besteed. Enige wat ik weet is dat deze borek lekker is.

Wat is dit?: Iets notigs maar toch bessigs?



Dus.
je koopt ze gewoon langs de straat in Marokko. Ze hebben een aparte smaak en ruiken heel sterk.
Er zit normaal een velletje omheen die je eraf haalt.

                                  

Ik weet dat we het in het berbers 'azenbo7'  'Izoren' (zegt me moeder opeens)noemen  & in het Arabisch 'bendq' (tenminste dat zegt tv-kokkin Choumicha altijd).  Groeien volgens mijn ouders aan een struik.Volgens mijn moeder kan ik me zoektocht staken omdat het nog niet bekend is buiten Marokko.

Ooh en ik eet ze gewoon zo uit het handje maar ze worden voor zover ik weet veel gebruikt in zoete gerechten. alleen kan ik er niet tegen dat ik de Latijnse/Franse/Nederlandse naam niet ken.
Geen flauw idee hoe het heet in het Nederlands... iemand die me daarbij kan helpen?

*Via twitter de volgende tips gekregen die het niet zijn: Mispels, Argannoten, Karite

Tomaat-pesto taartjes om de zon te roepen

     
                      



Lente ...
.........is gewoon bijna zomer en op een dag als vandaag denk je zelfs dat het zomer is!  Zulke dagen wil je vieren en dat doe je natuurlijk met taart....

Ik maak dan deze tomaat-pesto taartjes. Zorg voor ontzettend lekkere tomaten, zorg voor lekkere pesto of tapenade, maak er een salade bij en doe alsof het hartje zomer is!


Soesjestoren deel 2.



Het lijkt zoiets makkelijk en volgens mij is het ook makkelijk en maak ik het moeilijker dan het is.
In mijn gedachten zag ik een mooie hoge toren voor me, in mooi wit met wat versiering, mooi stijl.  Ik had een heel plan bedacht hoe ik dat voor elkaar ging krijgen (zie)

stap 1:
We zoeken iets waarom heen ik de toren kan 'bouwen'.



 Stap 2:
we smeren een beetje 'lijm' op de bodem zodat ze plakken.



Stap 3:
we dopen elk soesje in de 'lijm' en zorgen voor een stevige basis.

Stap 4:
we raken in paniek omdat ze opeens omvallen. We bedenken meteen dat we extra soesjes nodig hebben om ervoor te zorgen dat er een stevigere basis ontstaat en ik hem mooi hoog kan krijgen.



Stap 5:

We accepteren ons verlies met de zwaartekracht en maken er een berg van.

Stap 6:
We knikken vrolijk en beleefd wanneer de eigenaresse & de aanwezigen smullen van de soesjes omwikkeld met een volle witte chocolade ganaché.




Half uurtje nadat me ambities gezakt waren kon ik meteen al bedenken wat ik wel niet allemaal fout had gedaan. Van teveel room in de ganache, véél meer chocolade dan room is beter. Te kleine bord. Te grote/brede middenstuk.


Nu heeft de ooievaar me al verteld dat er weer iemand zwanger is & ik wellicht een 2de kans heb!

Gekruide aubergineplakken uit de oven.




De bekende zomer uittochten van Marokkanen & Turken naar het land van hun ouders heeft vaak 1 groot doel: familie bezoeken. Als je, zoals ik, een dochter van een voormalige gastarbeider bent dan is de kans groot dat je een gedeelte van je familie weinig ziet.  Alleen in die zomervakantieweken. In sommige gevallen zie je familieleden zelfs nooit. Éen van mijn 'hobby's' is dan ook het vasthouden en vooral vinden van familie. Daar ben ik de heren facebook &msn dan ook heel dankbaar voor, die maken steeds meer mogelijk. Tot de dag van vandaag heb ik nichten en neven die ik nooit of  al 10- 15 jaar niet gezien heb. Van sommigen heb ik foto's en van sommigen niks.

Wat dit te maken heeft met aubergine?
Ik heb een herinnering, een voorbeeld die verwoord wat ik hierboven probeer uit te leggen. Toen ik een jaartje of 6 was, mocht ik altijd een dagje mee met me vader naar de souk. Ik ging niet naar de souk, maar naar me tante die daar woonde. in die tijd woonden ze allemaal nog samen in 1 huis, mijn tante, haar kinderen, haar stiefkinderen en allerlei kleinkinderen. Voor mij als kind natuurlijk een waar speelparadijs. Als kind was ik al geïnteresseerd in voedsel en liep dan ook vaak even een rondje in de grote keuken die vol zat met me tante haar dochter, 2 stiefdochters, haar stiefschoondochter en de buurvrouw en at er wat. Elk was iets aan het voorbereiden voor de lunch. En ze leken allemaal op elkaar. Mijn nicht was aubergine plakjes aan het bakken, gewoon zoals  ik veel Marokkanen aubergine zie bereiden. De aubergine in plakken snijden, zouten en laten uitlekken en vervolgens door bloem wentelen en in olie bakken. Die plakken nemen ontzettend veel olie op. Het recept hierna (die ik ooit vluchtig las in een Marokkaans kookboek in een boekenwinkel) is een gezondere versie. Maar nog steeds erg lekker.

Terug naar me tante's keuken, ik herinner me nog en me tante herinnert me er ook nog eens aan, dat ik etend van zo'n gebakken aubergineplakje me naar de dames opdraaide en zei: Wie van jullie is nu eigenlijk mijn tante?

eye-work: 1 dansende koeien




Het is weer lente en de koeien gaan weer naar buiten!
Hier een filmpje van vorig jaar, je wordt toch blij van ze?



ps. Sommige boerderijen organiseren een opendag dit weekend, kun je gezellig met familie & kinderen de koeiendans live bekijken. Zie voor enkele data: http://www.wakkerdier.nl/actueel/koeiendans

Woorden die magen vullen #6



Echt genieten van eten,
kan alleen als je voldoende kennis hebt van de omringende cultuur.
Bron: Claudia Roden

Tiraminoor




* Vinden jullie het lekker?
- Hoezo?
* Gewoon, of je het lekker vind dan weet ik dat en kan ik het nog een keer maken.
- Je bedoelt dat we proefkonijnen zijn en dat je wilt weten of het lekker is zodat je dat online weer kan melden?
*  A 3ibadallah, ik wou alleen weten of jullie het lekker vinden maar aangezien de borden leeg zijn....

-Gesprek tijdens het eten van de tiraminoor-

Tsjah, ik snap niet wat er zo erg is aan proefkonijnen.
De tiraminoor dus. Een makkelijk recept van koekjes en crème fraîche. Niets meer of minder.  Maar hoe kom ik nu op zo'n naam?
Een paar jaar geleden was er een lid (Noor) op de kooktopics van marokko.nl die  aankwam met het recept van een Turkse kennis. Het recept was heel eenvoudig en leek op tiramisu, iedereen die het recept uitprobeerde vond het lekker en men begon elkaar naar het recept te vragen en dat ging met twee vragen die ondertussen twee namen zijn geworden:

Wat is het recept van die Turkse tiramisu -> Turkimisu
&
Wat is het recept van de tiramisu van Noor-> Tiraminoor.

Nu vind ik tiraminoor leuker klinken dus daarom vandaag het recept voor tiraminoor. Oorspronkelijk werd het gemaakt met chocoladebiscuitjes die je bij de Turkse winkel kan kopen en daarmee zijn ze heel lekker (hoe meer chocolade hoe beter). Voor dit originele recept verwijs ik jullie door naar de blog van Oumyassine (het is het 2de recept). Ikzelf heb het basisrecept een paar keer aangepast, vooral omdat ik in mijn dorp niet zo makkelijk aan Turkse chocoladebiscuitjes (deze)kan komen en ik in de gemiddelde supermarkt geen chocoladebiscuitjes kan vinden, wat ik heel jammer vind. Dus toen ik vorig jaar een keer zin had in een toetje en crème fraîche in huis had en kokosbiscuitjes, bedacht ik dat dat wel heel lekker zou zijn. En dat was het ook, omdat de kokosbiscuitjes al een laagje suiker hebben heb ik minder suiker in de crème fraîche gestopt. Je kunt zelf even proeven (de crème fraîche mengsel kun je van te voren even proeven. Daarnaast heb ik voor een extra kokos tintje er ook nog kokos boven op gestrooid.


Servieshebbedingetjes: Wijnglazen zonder voet.









Ik drink geen wijn. Voor het geval sommige denken 'hûh'?
Máár ik vind wijnglazen zo mooi en sierlijk en vooral wijnglazen zonder voet.
Ze zijn echt lovely. Heb ze alleen nog niet in 'normale' winkels gezien, wel online.
En natuurlijk moet ik nog even bedenken of ik ze echt nodig heb. Het zijn glazen die ook slim gebruikt kunnen worden voor desserts.  En als waterglas of voor een mooie (virgin) cocktail.

Heb'n
ofnie
Heb'n?

Witte bonen, met een beetje groen.

Denderende foto! I know.

Ik kom uit wat men sommigen een groot gezin noemen, alhoewel ik 4 kinderen nog wel mee vind vallen. Dat ik dat mee vind vallen heeft dan waarschijnlijk te maken met mijn culturele erfgoed. Wel zijn de mannen bij mij thuis in de meerderheid, dit betekent dat je qua magen wel ééntje extra mag meetellen. Als de meerderheid dan ook nog eens gek is op 'loubia', witte bonen in een tomatensaus, dan kun je wel begrijpen dat we dat best vaak eten en dat mijn moeder een zeer grote pan vol maakt. Genoeg om  verzekerd te zijn voor de lunch voor de volgende dag.

Zelf ben ik er niet altijd gek op, soms heb ik gewoon zin in witte bonen zonder de tomatensaus. Op zulke dagen zorg ik ervoor dat ik snel wat geweekte witte bonen weg kaap en deze even gaar kook. Ze missen die paar boontjes toch niet. En dan beslis ik wat ik ermee ga doen, heb ze vaak genoeg gekookt besprenkeld met olijfolie en bestrooid met peper en komijn. Lekker makkelijk en makkelijk lekker.

Heb ik wat meer energie en heb ik verse peterselie in huis dan maak ik het volgende.

Woorden die magen vullen. #5


Eten is een romantisch en nostalgisch onderwerp,
waarmee je een vergeten wereld kunt oproepen.

Bron: Claudia Roden
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...