Foodblogevent juli:Kisir


Het foodblogevent van juni wordt georganiseerd door 'Kell's kitchen'. Zij gaf ons de volgende opdracht:

Guilty Pleasures, iedereen heeft ze: chocolade, ijs, kaas, noten, wijn, noem maar op. Iets waar je ontzettend van geniet, stiekem of in plain sight. Iets wat je gewoon niet kunt weerstaan, waar je kilo's van kunt eten, waarvan je chagrijnig wordt als je 't niet in huis hebt. Kortom, waar kan ik je nu 's nachts voor wakker maken? Mijn uitdaging voor jullie is:


Bedenk een recept met, of geïnspireerd op, jouw Guilty Pleasure.
 
Nu ben ik één en al pleasures die men als guilty ones kan beschouwen. Heb laatst nog zitten twitteren dat ik het heerlijk vind een chocoladecake met veel chocolade te bakken en deze dan bewust te laten inzakken zodat deze een kleffe binnenkant krijgt, FOUT maar LEKKER!
Maar waar ik heel erg van kan genieten is de combinatie zuur&pittig. Voor mij is dat ontzettend fout aangezien mijn maag er niet zo heel goed tegenkan, maar toch vind ik het heeerlijk. Vooral in salades vind ik deze combinatie uberlekker maar ook een broodje sambal&augurk geeft al voldoening.
Voor het event van Juni wist ik dan ook dat ik iets met pittig & zuur & salade wou maken. Daarom heb ik gekozen voor KISIR. Een bulgursalade van Turkse komaf. Een salade die ik nooit kan laten liggen en die ik overal eet/koop als ik het zie. Pittig door de sambal, chili flakes en zoetzuur door de tomatenpuree en granaatappelsiroop en fris door de fijngehakte groenten en kruiden.
 
  
Ooit  was ik samen met anderen in discussie over kisir op de forums van marokko.nl. We zochten namelijk het recept. Toen schreef ik het volgende:
 
Na mijn semi-wetenschappelijke onderzoek ben ik tot de volgende conclusies gekomen. Het recept bestaat niet. heb afgelopen week me hersenen gepijnigd, filmpjes gekeken, Turkse forums bezocht, recepten gelezen... en dat in het Turks, Duits, Engels en Nederlands
Schijnbaar is dit een gerecht dat streekgebonden is. Aan de ene kant roepen sommigen dat granaatappelstroop van belang is en zeggen anderen dat dat er niet in hoort. De 1 heeft het over citroensap en sommigen over azijn. De een zegt hak er wat sla in en de andere zegt NEEEEE. Sommigen doen alleen tomatenpuree, andere ook paprikapuree.
De een doet hete tomatenpuree de andere sambal of gemalen chili. De een bakt de tomatenpuree eerst even voor in wat olie de ander zegt dat dat not done is. de een doet er uitje in en de andere vind dat belachelijk. De een zegt: veel water bij de bulgur, de andere zegt zo min mogelijk! De een zegt moyen bulgur en de andere zeer fijne bulgur.
Na vele keren uitproberen en veelvuldig proeven bij anderen heb ik toch een  kisirvariant gevonden die ik zelf heerlijk vind. Mijn recept volgt nog!
 

Praatsels: Ik ga op vakantie en neem mee...

Nu moet ik eerlijk zijn dat ik het altijd zo apart vond als ik hoorde dat men met de caravan op vakantie ging en dan nog aardappels en boontjes meenam vanuit Nederland. Maar ik merk nu dat wij elk jaar weer meer voedsel meenemen vanuit Nederland naar Marokko,g een aardappels, maar toch.
   De grap is dat je overal ziet en leest: ' ooooh, vakantie in Marokko lékker (puur) eten!' En toch hoor ik alle Marokkanen om me heen lijstjes maken van wat er allemaal mee MOET vanuit Nederland en wat ze NOOIT kunnen vinden in Marokko.  Ik hoor men discussieren of je een bepaald product mee de vliegtuig in mag nemen, of het de reis overleeft en men vindt dat diegenen die met een auto vertrekken zoveel geluk hebben want die kunnen zoveel meenemen.
   Tsjah het is een feit dat je niet alle producten kan vinden in Marokko , de producten die je vind zijn redelijk prijzig (importkosten etc) en smaken soms ook heel anders. Natuurlijk heb je in Marokko praktisch alle producten wel en die producten die we in Europa gewend zijn worden veelal in de grote supermarkten (lees hypersupermarkten) verkocht al kun je ook veel vinden bij de kleine kruidenier om de hoek. Mocht je zoeken naar zo'n supermarkt, de bekende grote supermarkten in Marokko zijn de volgende, waarvan Marjane de bekendste is en die tref je in praktische elke zeer grote stad:

Woorden die magen vullen #10

I don't like food that's too carefully arranged;
it makes me think that the chef is spending too much time arranging and not enough time cooking.


If I wanted a picture I'd buy a painting.


Andy Rooney

Rabarber-griesmeel taart



                 


Ik heb behoefte aan vakantie. Echt waar, heb nog zoveel studiedingen te doen de komende 1.5 maand. Moet ondertussen ook nog eens mijn vakantiespullen kopen en van alles regelen voor de vakantie. Ik weet nog dat ik wou beginnen met een blog en toen dacht: "Is het niet beter om dit ná je studie te doe meissie?'. Toch besloot ik het te doen en ach, zo erg is het niet als je even een week of twee geen tijd hebt om iets te plaatsen. Dus heb geduld allemaal, alles komt toch altijd goed uiteindelijk?

Maar tussen alle drukte door is het heerlijk om iets frissig naast mijn ontelbare mokken thee te hebben. Toen er bij de groenteboer ook nog eens rabarber in de aanbieding was, wist ik meteen dat ik deze taart moest maken. Het oorspronkelijke recept komt van Klary Koopmans en haar oorsprongsketting gaat tot in Toscane!
De eerste keer had ik geen polenta in huis en heb daarvoor in de plaats griesmeel gebruikt, want dat heb ik wel altijd in huis. Maar deze taart is lekker met polenta of griesmeel en met echt elke soort jam die je kan bedenken en werkt natuurlijk het best met een dikke jam met extra veel vruchten. Ik heb hem ook eens gemaakt met abrikozenjam, griesmeel en een klein beetje oranjebloesemwater. En binnenkort was ik van plan een versie met polenta en frambozen te maken. Ach er zijn zoveel mogelijkheden en je kan met dit recept zoveel variëren.

Kip in kruidenjas mét kikkererwten/spinazie stoof.




Zo, wat was het weer even koud afgelopen week. Ik moest zelfs mijn dikke dekbed weer van zolder halen. Het was zelfs een keer even  koud als op 1ste kerstdag en dat rond deze tijd van het jaar, hoe verzin je het.  Achja, voordeel is dat ook het eten  weer even richting *herfst/winter* ging.

Máár niet getreurd, ik zie de zon vandaag namelijk weer gezellig meedoen, het smaakt ook goed bij zomerse temperaturen.

Griesmeelcake met siroop







Een klassieker bij mij thuis. Zo'n klassieker die je al jaren maakt en die ik ook vaak hebt zitten veranderen.  Het is een kruising tussen een besboussa en een gewone cake. Ik geef hieronder het basisrecept en wat variaties die ik lekker vind.


Geroosterde aubergine yoghurt dip




Ik heb iets met groenten en yoghurt dipsauzen, ze zijn gewoon heerlijk. Dit keer dus een variant met geroosterde aubergine. De allereerste keer dat ik dit gerecht proefde, op een Turkse benefiet,ging ik bijna over mijn nek. Hoe lekker het er ook uitzag ik had het gevoel een hap rook ingenomen te hebben. De 2de keer had ik weer exact hetzelfde en zo ook de 3de keer. 3x is niet altijd scheepsrecht.  Máár het ziet er zo lekker uit altijd, dus op een gegeven moment dacht ik: ' Ik maak het gewoon op mijn eigen manier'.  Dus deed ik wat ik altijd doe, internet afstruinen naar allerlei recepten en kijken wat er allemaal mogelijk is.  Één van de belangrijkste tips die ik las was dat wanneer je niet in je aubergine prikt, het vruchtvlees wit zou blijven en nog belangrijker de rooksmaak lichter zou zijn. Om het af te maken heb ik de aubergine gewoon op een gaspit zitten roosteren en niet (traditioneel) in de houtskool.

Já, nu is het een dip geworden die ik lekker vind. Een lichte subtiele rooksmaak die goed past bij deze kibbeh.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...